"आयुष्य : प्रश्नांची अखंड यात्रा"

दि.२२/०१/२६..

( आशुतोष दंडगव्हाळ..)

आयुष्य : प्रश्नांची अखंड यात्रा...

जर आपण आयुष्याची व्याख्या तयार करायची

म्हटले तर किती तयार होतील,

अगदी जेवढी लोक आहेत तेवढ्या, 

 त्या प्रत्येकाची एक व्याख्या असेल,

आणि सगळ्याच बरोबर असतील,हो की नाही? 

माझी पण एक व्याख्या मी तयार केलीय,बघा बरोबर वाटते का...

आयुष्य म्हणजे सरळ रेषेत चालणारा प्रवास नाही.

तो वळणावळणाचा आहे.

कधी उजेडातला, तर कधी अंधारातला,

आणि प्रत्येक वळणावर उभा असतो — एक प्रश्न.

माझ्या मते आयुष्य म्हणजे

प्रश्न सोडवत पुढे जाण्याची शांत पण कठीण यात्रा.

आयुष्य आपल्याला कधीच थेट उत्तर देत नाही.

ते फक्त प्रश्न विचारत राहतं.

कधी परिस्थिती बनून,

कधी माणसं बनून,

तर कधी आपल्या आतल्या आवाजाच्या रूपात.

लहानपणी प्रश्न साधे वाटतात.

मी काय होणार?

मला काय आवडतं?

पण काळ जसजसा पुढे सरकतो,

प्रश्नांचं वजन वाढत जातं.

जबाबदाऱ्या कशा पेलायच्या?

स्वप्नं जपायची की वास्तव स्वीकारायचं?

मी जे जगतोय, ते खरंच माझं आयुष्य आहे का?

या प्रश्नांची उत्तरं कुठल्याही पुस्तकाच्या शेवटच्या पानावर नसतात.

ती वेळ देऊन उलगडतात.

कधी अपयश आपल्याला उत्तर शिकवतं,

कधी यश आपल्याला प्रश्न विचारायला भाग पाडतं.

काही प्रश्न लगेच सुटतात,

काही प्रश्न आपली झोप उडवतात,

आणि काही प्रश्न असे असतात

जे उत्तर न देता देखील

आपल्याला माणूस बनवत राहतात.

खरं तर आयुष्याचं सौंदर्य उत्तरांत नाही,

ते शोधात आहे.

प्रश्न विचारण्यात आहे.

स्वतःशी प्रामाणिक राहण्यात आहे.

प्रश्न संपले, तर आयुष्य संपेल.

कारण प्रश्नच आपल्याला चालायला भाग पाडतात,

विचार करायला शिकवतात,

आणि आतून हळूहळू घडवत राहतात.

म्हणूनच आयुष्य म्हणजे

उत्तरांचा शेवट नाही,

तर प्रश्नांसोबत जगण्याची कला आहे.

आणि कदाचित,

आपण शोधलेली उत्तरं नव्हे,

तर त्या शोधात बनलेली आपली व्यक्ती

हेच आयुष्याचं खरं फलित आहे.